Ruien maar...

Afgelopen week door het bestand van de doffers gelopen en teruggebracht naar 24 stuks. Plek voor 20 dus in November nog ’n keertje een selectie ronde. De doffers zijn nu gescheiden van de duivinnen.

Bij de duivinnen zitten er ook nog een paar te veel, maar hier geldt hetzelfde, eerst uitruien. Her en der zie ik een vuil neusje/nat oogje, ik ben niet zo van het ‘uitzieken’ dus met Stefan contact opgenomen om passende maatregelen te nemen. Ook nog even, naar aanleiding van de podcast met dr. v.d. Weerd over paratyfus, besproken wat te doen. Ik blijf het schema van de afgelopen jaren volgen en wel kuur, enting dode entstof en in maart herhaling vaccinatie. (Het is nog een overweging dan te vaccineren met levende entstof)

De afgelopen jaren waren succesvol en kreeg de duiven weer in ‘forme’ nadat ik bovenstaande ging toepassen dus waarom dan veranderen?

Ook hier geldt weer veel wegen leiden naar Rome.

De komende maanden staan in het teken van vergaderingen, plannen maken, koppels samenstellen en datum voor het koppelen vaststellen. Zo ook mijn doelstelling voor volgend jaar te formuleren.

De ‘goeie’ komen uit de ‘goeie’, maar het liefst uit supers en dat laatste zie ik bij de bekende Nationale toppers. Daarom vind ik de verkopingen weer leuk om te volgen, wat wordt aangeboden. Op eigen kweekhok worden 2 jonge doffers ingepast. Eén van Richard v.d. Bos, die wij in 2024 als laat jong hebben gehaald. (Voor 50% eigen soort) en één van Peter Beentjes, die uit winnaars in groot verband komt. Daarnaast gaat de ‘453’ naar de kweek, winnares van 1e prijzen.

Inmiddels zijn de duiven goed in de rui gevallen, het scheelt per jaar (bij mij) hoe snel dat gebeurt. Dit jaar dus vrij vlot. Voorlopig blijven ze een paar weken binnen, het ontbreekt ze aan niets en met volop zuurstof.

Ruien maar....

Even een weekje weggeweest, de duiven zijn prima verzorgd, veel meer dan eten en drinken geven was niet noodzakelijk, maar moest wel gedaan worden.

5 dagen fietsen op de Via Verde, nabij Valencia is prima bevallen. Prachtige routes, adembenemende landschappen en dagen erbij dat we dachten dat we ‘alleen op de wereld’ waren. Heerlijk die rust, daarnaast een temperatuur die opliep tot zo’n 35 graden. De eerste dag moet je echt acclimatiseren, veel drinken en je hartslag in de gaten houden.

Dit schrijvende dacht ik aan de duiven, wanneer het bij ons de 27 graden aantikt al ‘paniek’ om te concoursen. Ik denk dat een duif ook moet wennen, acclimatiseren aan de warmte, of dit één of 3 dagen is durf ik niet te zeggen, maar niet meer dan 3 dagen, in mijn beleving. Drinken, drinken is het belangrijkste, essentieel tijdens het vervoer, dus jonge duiven het heel vroeg aanleren en tijdens het vervoer continue aanbieden.

Ik volgde ook een paar oneloftraces, o.a. één in Engeland. Wanneer je begint met ruim 1500 duiven en in de finale zijn nog slechts 350 duiven aanwezig! Na de finale stop de teller 2 dagen later met rond de 87 aankomsten. Warm was het niet, wel vaak regen en wind. Ik vind het resultaat triest.

Verder nog de podcast (Falco Ebben) geluisterd over het nationaal vliegprogramma. Ik hoorde de mannen het nodige aandragen en dacht kijk eens naar het vliegprogramma van 5 en 6.

Wij beginnen eerder, hebben een prima jong duivenprogramma met genoeg instapmomenten en voldoende vluchten oude duiven (ook 6 DF) Het nationaal programma past er mooi in. Misschien een idee dat landelijk te gaan volgen.

In het ‘Spoor’ nr. 33 staat een mooi vliegprogramma van C van de Wetering, ook prima en vooral vernieuwend. (Zal voor de meeste een te grote verandering zijn)

Vervolgens de podcast met dierenarts De Weerd beluisterd over paratyfus en toen sloeg bij mij even de vertwijfeling toe. Dierenartsen zitten duidelijk niet op één lijn. Het gaat al 2 jaar prima dus blijf mijn schema volgen. (om het half jaar vaccineren)

Seizoen in Nederland afgelopen...

Het seizoen is na dit weekend in heel Nederland klaar. Vrijdag losten Afd.9-2 en 1 de duiven. Zij anticipeerden op de verwachting dat het zaterdag weleens slecht kon worden. Zij kregen vrijdag vluchten die bijna de 2000 mtr aan tikten en dan moet je ze nog echt scherp hebben. Elk draai kost plekken🫣daarnaast zullen genoeg duiven door geknald zijn.

Zaterdag bekeek ik nog een vlucht van afdeling 5, het betrof een inhaalvlucht jonge duiven, ook daar hoge snelheden. De duiven zullen ongetwijfeld door buitjes gegaan zijn of een ommetje gemaakt hebben. De meeste zullen wel thuisgekomen zijn. De winnaar is een duif van Willem de Bruijn met een snelheid van 2030 mtr. De duiven kwamen bij Willem geweldig af, mooie afsluiting van een bewogen jaar.

(De komende tijd alleen nog de nodige taartvluchten, voor sommige liefhebbers een mooie gelegenheid om de zomerjongen ‘streetwise’ te maken.)

Ik las dat afdeling 11 en 10 (voorlopig) de stekker uit de samenwerking hebben getrokken om tot ’n nieuwe afdeling te komen. Jarenlang zijn de besturen ermee bezig geweest en dan op het moment suprême worden ze teruggefloten door hun achterban, wat ik begrijp met name door afd. 10. Ik hoop dat wij afd.6 wel doorzetten om te fuseren.

Wij, in afdeling 6, waren vorige week klaar, dus al een relaxt weekje achter de rug. De oude duiven geselecteerd, hokken uitgemest, kwekers uit elkaar gehaald, broedhokken op half en ruien maar. De jonge duiven laat ik voorlopig door elkaar lopen maar de dozen en broedschotels zijn verwijderd. De jongen heb ik nog niet geselecteerd, de meeste mogen het als jaarling laten zien, maar alles aanhouden zal niet gaan.

De duiven zijn de afgelopen week op een kuur van ‘natuurlijke antibioticum’ van Michelle de Kramer gezet en worden over een paar weken gevaccineerd tegen paratyfus. Ik heb zo mijn schema om de duiven zo dicht mogelijk bij de natuur te houden en o.a. eerdergenoemd product is mij zeer bevallen in 2025, dus krijgt een vervolg in 2026. Vele wegen leiden naar Rome, dus verder uitweiden doe ik niet.

De tijd van plannen maken breekt aan voor de duiven maar ook bestuurlijk. We hoeven ons niet te vervelen.

Terugblik.

Terugblik op 2025.

Ik ben ‘tevreden’ over het seizoen, veel mooie uitslagen en vroege duiven in de kring en afdeling en dat in een jaar waar ook de nodige tegenslag viel te incasseren. Duivensport kent nu eenmaal tegenslagen en diepte punten maar is ook een sport van hoop. Een sport waar je dag en nacht mee bezig bent en toe leeft naar de zaterdagen in de hoop op succes. Pracht hobby en ontspanning.

Het hele seizoen heb ik verslag gedaan van hoe ik de sport beleef, natuurlijk heb ik weleens een kritische noot gehad o.a. op de L.C. , maar ook op de kring/cc samenstelling. Dat laatste is vooralsnog een voldongen feit, maar wij staan aan *de vooravond van de nieuwe afdeling “West” dus kunnen zaken gerepareerd worden. Het ledental neemt gestaag af dus het zal nog een klus worden om evenwichtige kringen samen te stellen. *(ik ga ervan uit dat het doorgaat)

Helaas werd het duivenseizoen ‘verstiert’ door enkele slechte vluchten, je mag het ook slechte lossingen noemen. Menigeen hoopt nog steeds dat zijn toppertje of toppers eerdaags toch nog op de plank vallen van die vreselijke vlucht uit Vitry.

Zelf gooide ik bijna de handdoek in de ring, daarnaast was mijn vertrouwen dusdanig geslonken, dat ik alleen nog inkorfde wanneer ik bijna zeker wist dat de omstandigheden goed tot acceptabel waren. Vertrouwen komt te voet en gaat te paard! Bij mij was het geen paard maar een F1 bolide.

Hierdoor werd ook niet meer gespeeld voor kampioenschappen (vluchten overgeslagen) ik heb eerlijk gezegd dat als best prettig ervaren, enkel spelen voor vroege duiven, om te winnen en mooie uitslagen te realiseren, daarnaast met het Team en vaste bezoekers genieten van de aankomsten. Nu niet denken dat ik geen respect of bewondering heb voor de kampioenschappen, al heb ik ook vaak VERWONDERING. Je moet namelijk goed kijken tegen wie men speelt. Leuker is om de uitslagen uit te pluizen, opzoek naar die ‘witte raven’, die super duiven.

Ik benadruk nog maar eens het belang van een goed jonge duiven programma. Op tijd beginnen en een evenwichtige opbouw met in het begin genoeg instapmomenten. (Zoals dit seizoen) Zelf moet je ook zorgen dat je klaar bent maar vooral alle oefenvluchten mee doet, vaak vallen de verliezen mee. In onze afdeling zijn wij van 10.000 naar 2000 duiven gegaan, een enorme vrije val. (Van 340 naar 117 inkorvers). Hoe is het mogelijk, ondanks dat goede programma? Je moet toch zo’n 60 tot 50% duiven over kunnen houden tot de laatste vlucht. Of is het geen animo hebben om de laatste vlucht(en) mee te doen of slechts met een beperkte ploeg? Je kan pech hebben of je duiven zijn niet 100% in orde en je speelt ze op de nalijn. Ik weet er alles van🤧

Sommige hebben de mond vol over vroeger en Nationaal Orléans, die tijden moeten terugkeren. Die hoeveelheid duiven is een utopie met het huidige ledenbestand, de afstand? Toury was voor de verste afstand in de afdeling 565 km!!! Dus dat kan!

Ik neem afdeling 5 vaak als voorbeeld, veel liefhebbers die ‘alles’ doorspelen, je kan wat leren van de toppers daar. Ik neem als voorbeeld 4 grote inkorvers.

2025 cijfers tot de vlucht Toury.

107/ 79 – 26% . 250/ 171 – 31% . 96/ 77 – 19%. 195/ 130 -33%

1e vlucht/ laatste vlucht en % *niet meer ingekorfd.

(*duiven die zijn achtergebleven, gewond, roofvogel slachtoffers of al uit geselecteerd-of ingehouden zijn?)

2024 cijfers 144/105 -27%. 244/128 -47%. 136/102 -26%. 213/154 -28%

Bij de NPO lijkt het geld in de zakken te branden. Dat onderzoek zal er komen. Nu weer een referendum, iedereen mag het invullen. Alleen het probleem is niet zwart of wit. Het probleem vang je niet met een paar vragen. Bij de vraag welke disciplines speelt u, hoeveel liefhebbers zullen 2 disciplines invullen en nooit afmaken?

Naast de mooie uitslagen, de kopprijzen, 2x een reportage en vermelding “gouden duif”, ook nog een paar prima duiven onder de pannen. De 453 gaat naar de kweek en is halverwege het seizoen al ingehouden. Deze duif heeft geweldig gespeeld en heeft een prachtige stamboom. Haar nicht weet ook wat kopvliegen is maar mag nog een jaartje sporten. De 208 en 091 gaan terug naar Dirk en mogen daar voor nakomelingen zorgen. Dirk heeft inmiddels alleen nog maar Verkerk duiven in zijn kweekhok. Geweldige duiven, waar de nazaten ook bij het team prima presteren maar zeker ook gekruist brengen ze vaak net iets extra’s.

De hokbezetting voor 2026 is 20 doffers en 40 duivinnen, gelijk 2025. Nu nog even puzzelen welke?

De komende weken de hokken, broedschotels en manden reinigen, maar alles in de relax modus. Laat de duiven maar ruien, het zal ze aan niets ontbreken…..

Einde seizoen

De laatste vluchten liggen achter ons

Om 9.30 uur werden de duiven in Mettet gelost, omdat ik alle duiven op Toury had ingekorfd, had ik mooi de gelegenheid om de duiven aankomsten bij broer Peter te kijken. Hij had ruim 30 oude duiven mee, en alle jongen thuisgehouden. De natour is zijn ‘domein’ en doet alle vluchten mee voor de ereprijzen. Blijft spijtig dat de 1e natourvlucht zijn ecs in storing viel. De eerste duiven op de voorvlucht maakten ruim boven de 1550 mtr, dus het rekenen kon beginnen. De eerste duif zat hoog waardoor het wel even duurde voordat deze over de antenne liep. De duiven kwamen prima naar huis dus het beetje ongerustheid voor de zuidoostenwind was niet terecht. Broer Peter pakte de 1e prijs in de club, goed voor een mooie klassering in de kring en Afdeling. De vroegste duiven vielen ‘stijf’ aan de kust en op de kortere afstanden. De kust begrijp ik, kortere afstanden met wind op de staart niet.

Hierna kon het wachten op de duiven uit Toury beginnen. In Zuid-Holland vielen de eerste en vroegste duiven in Ouddorp. (wederom kust en kortste afstand)

De 1e duif van onze afdeling werd gemeld in Aalsmeer en is ook de winnaar. In de club app. werden 2 vroege duiven gemeld van Simon Durge, niet veel later Frank Rodenburg en dan plots komt de eerste aanknallen en blijkt later de 10e van de afdeling te spelen.

Het werd een mooie vlucht en goede afsluiting van het seizoen. De druk, wedstrijdspanning is eraf, de lichten zijn uit…

In de club sloten wij het seizoen af met de jaarlijkse barbecue, tussendoor de prijsuitreiking van de vluchten en kampioenschappen. In Heemskerk is het seizoen prima afgesloten!

TOURY

 De laatste vlucht van het seizoen….

Niergnies en Fontenay staan op het programma en wij kiezen voor Fontenay. Het doel vooraf was de jonge duiven het hele programma mee te geven, echter na “de 4 nachtenmand”, vond ik de duiven niet meer in de juiste conditie, greep in en zette de duiven terug op de nalijn. Gelukkig herpakten de duiven zich. Duiven een sprong laten maken lijkt mij geen probleem, mits ze gezond zijn. Daarnaast lijkt het zaterdag windje op de staart te geven (met oost). Het is niet te warm, geen harde wind en het is een grote afstand dus ben ik niet ‘angstig’ voor een beetje oost. Donderdag is besloten niet Fontenay maar Toury te spelen. Deze lossingsplaats ligt iets oostelijker. Zal het veel uitmaken?

In Heemskerk hebben wij de kermis achter de rug, een feestweek. Hoe mooi zou het zijn wanneer die afgesloten wordt met een mooie vlucht😉.

48 jonge duiven mee op Fontenay let’s go….