Wintertijd...

Winter(tijd).

Ik verwacht de komende weken/maand(en) veel vergaderstof. Allereerst het voorstel vliegprogramma 2025 wat niet zoveel afwijkt van 2024 maar nu wel met het totale marathon programma erin verwerkt. Ik speel geen marathon dus past mij stilte. Ik verwacht toch een snel hamerstuk wat betreft het Nationaal vliegprogramma, al zullen afdelingen vast afwijken op een aantal punten. De roep om eerder te beginnen met het jonge duivenspel wordt vast niet gehonoreerd. Ik heb ook geen goed (uitgewerkt) voorstel gezien.

Ik verwacht de meeste weerstand en de nodige discussie bij de indeling nieuwe afdelingen. Het plaatje wat inzichtelijk maakt hoe de grenzen lopen, roept vragen op. Het zijn vaak de liefhebbers aan de buitenranden die zich benadeeld (kunnen) voelen. Valt het toevallig ‘goed’ (wind en trek) zal je ze vast niet horen. Het plaatje laat echter veel ‘kronkels’ zien en dan vraag je erom. Op het plaatje is geen rechte lijn te bekennen of het moet de kustlijn zijn, wel de nodige uitstulpingen. Een buitenstaander snapt hier niets van. De grote ‘samensmelting’ zal nog wel op de nodige problemen stuiten, wat dacht je van het opheffen van afdelingen, dat zal niet zonder slag en stoot gaan. Wat te doen met de vervoermiddelen, de financiële reserves, vervolgens wie gaan de ‘kar’ trekken en ook niet onbelangrijk de indeling van de samenspelen. Gaat nog een hele klus worden! Regeren is vooruitzien dus doorpakken.

Regionaal kan je constateren dat de ‘samensmeltingen’ al jaren plaats vinden. De hoeveelheid clubs neemt snel af, daar komt voorlopig nog geen eind aan. Veel clubs gaan enkel door om nog even pot te verteren. In Heemskerk dachten wij daar toentertijd anders over en investeerden het geld in het clubgebouw en hielden en houden een mooie reserve aan!

PV Heemskerk is een mooi voorbeeld van samengaan. De nodigde jaren terug, vonden de 2 clubs uit Heemskerk elkaar. Zagen toen al de noodzaak in om te fuseren, vervolgens ‘vielen’ de clubs uit naburige gemeenten om en de liefhebbers werden lid in Heemskerk. De verwachting is dat nog wel één of meer clubs in de regio ophouden te bestaan en aansluiting zullen zoeken. Het zal voor wat liefhebbers een stukje rijden worden, maar de huidige Ecs met thuisafslag zijn dan weer ideaal. Dus omarm die mogelijkheid en investeer daar in.

Een ander agenda punt wat een hamerstuk zal worden is de aanscherping van het spelen op één perceel onder diverse namen om de maximale hoeveelheid duiven te omzeilen. De mannen/vrouwen wisten al lang dat dit eraan zat te komen. Max 150 oude en max 250 jonge duiven in concours, meer mag maar die tellen niet. Bij onze zuiderburen is het nog niet gelimiteerd en zag je ook wel extreme aantallen duiven. Ik zie in diverse afdelingen waar rond de 100 oude en 100 en meer jonge duiven, van liefhebbers in concours, veelvuldig voorkomen. Ik heb er geen moeite mee, maar zou het zelf niet kunnen opbrengen. Wat een werk! Met het verfijnde NPO-systeem en Grootmeester kampioenschappen komen de ‘kleine’ liefhebbers wel genoeg aan hun trekken. Waar de ‘grote’ liefhebbers de gehele ploeg, tot het einde, blijven spelen, korft de kleine liefhebber omwille de kampioenschappen steeds minder duiven in.

Ik ga het volgen en ben benieuwd waar we organisatorisch eind 2025 staan.

Zelf bezig de duiven zo optimaal mogelijk naar 2025 te begeleiden. De weersomstandigheden zijn ons vooralsnog gunstig gestemd met het ‘zachte’ weer. De afgelopen dagen de duiven weer eens hun rondjes laten vliegen. Veel rondjes waren het niet, de meeste zochten al snel de nok van het huis op. Beetje rond ‘fladderen’ met hun huidige conditie (beetje overgewicht en weinig veren) vind ik meer dan genoeg. Ze wilden na 30 minuten al naar binnen en dat zie ik graag.

De bomen laten massaal hun bladeren vallen, de boeren hebben nog een keer gemaaid en het gras binnen gehaald. De natuur maakt zich op voor de lange donkere dagen. Zondag gaat de wintertijd in, maar of het gaat winteren en de schaatsen ooit nog uit het vet gehaald moeten worden? Times change, gelijk de duivensport….

concept vliegprogramma enz....

Deze week bijna alle duiven in de hand genomen. Ik pak ze, na het seizoen weinig, zeker niet in de ruitijd. Ik wilde toch eens kijken hoever de rui gevorderd was en hoe ze aanvoelden, eigenlijk gewoon even een algemene check. Tevreden, de rui gaat gestaag door, maar ook het gewicht van de duiven viel mij nu weer mee. De avonden zijn kouder geworden dus ze verbranden weer meer. Wanneer ik ze in handen neem, kan ik het niet laten DIE staartpennen te trekken die een duif heeft ‘OVERGESLAGEN’. Waarom een duif soms een staart pen overslaat? Zal wel een reden voor zijn. Zal die ‘oude’ pen een belemmering zijn om te presteren? Ik denk het niet, maar zie het niet graag, een duif hoort zijn staart en slagpennen allemaal te ruien. Broek en ‘nest’ pennen is een ander verhaal. Vooral van die nest en scheve pennen afblijven. Zie je vaak bij duiven die een keer heel diep zijn gegaan en zijn vaak niet de minste.

De koppen zijn droog, neus en oogranden krijtwit, de gezondheid is goed. De duiven zitten ruim, 20 duiven op 10 kubieke meter met volop zuurstof. Uiteraard is het momenteel één grote ‘verenbende’ maar dat is in de rennen qua stof minder problematisch.

Onder de roosters haal ik de mest en veren 1x in de 2 weken weg. De rennen met laden, die ik naar buiten kan trekken, reinig ik 1x per week. (Reinigen in de buitenlucht) Zitplekken en de bodembedekking, hennepvezel, hooguit 1x in de 2 maanden. Alles is kurkdroog dus roer ik zo weinig mogelijk in de bodembedekking en veren bende. De duiven mogen ‘harden’ in deze tijd van het jaar, een 4-tal weken geleden zag ik nog een paar duiven met wat ‘vochtige’ oogjes, momenteel zijn de ‘koppies’ gewoon weer droog. Krijtwitte neuzen en oogranden. Frisse lucht, zuurstof doet ze goed! Het badderen van de duiven is een ook een lust voor het oog. 2x per week laat ik het grote bad rouleren door alle afdelingen. Binnen een mum van tijd zitten ze in bad om daarna heerlijk in de hennepvezel te gaan liggen om op te drogen.

Ik lees regelmatig op FB over muizen overlast in en rond het hok. Één liefhebber plaatste een nieuw hok en was verbijsterd wat hij aantrof bij de sloop van het oude hok. De andere liefhebber gaat het gevecht aan met muizenvallen. Zelf heb ik in november 2023 de nodige aanpassingen in mijn hok aangebracht en voel mij gelukkig dat ik nu bijna 1jaar lang geen muis meer heb gespot. Mocht er onverhoopt toch één binnenkomen, heb ik wat lekkers klaarstaan in wijnkistjes. Ik controleer regelmatig en vervang de korrels (beetje stofvrij houden) maar één jaar lang is niets van dat lekkers aangeraakt. Met muizen in je hok is het gedaan met goede resultaten, heb ik geleerd! Uiteraard blijf ik waakzaam😏

De catalogus van de verkoop zomerjongen van WdB gedownload, gelezen, uitgeplozen. Wat een prestaties en referenties. Gewoon indrukwekkend. Wetende dat in Reeuwijk nog een kampioen woont, die in 2024 iedereen overklaste.

Het is nu de tijd om in en rond het hok alles klaar te hebben, duiven lekker laten ruien, plannen maken voor de kweek en ook zelf de batterij opladen om in 2025 te kunnen knallen. Mooie hobby en tijdverdrijf!

Het concept vliegprogramma is ook gepubliceerd. Voor de programmaspelers niets bijzonders, of het moeten slechts 5 DF vluchten zijn. 2 DF vluchten zijn Nationaal. (De 6e DF vlucht zal nog wel toegevoegd worden) Tijdstip van aanvang seizoen is ongewijzigd dus zaak met de jonge duiven zelf op tijd aan de gang te gaan. Het is een concept dus wie weet……

Bij het hoofdstuk ‘Indeling nieuwe afdelingen’ gaan wij (afdeling 6) op in blauw, of te wel afdeling 5 minus de ZH-eilanden + een groot gedeelte van 7. Breedte en lengte zijn aanzienlijk, dus de grootste uitdaging zit strak in kringen en samenspelen creëren waar eenieder zich in kan vinden. Uiteraard is dat een utopie. Grotere afdelingen maken is echter onvermijdelijk. Plezier zal je in de toekomst moeten halen uit het samenspel en heb je grotere ambities dan……

Het was veel leeswerk (bijlagen) met daarnaast de nodige voorstellen van de afdelingen.

De datums en locaties van diverse huldigingen komende tijd. PV Heemskerk houdt haar feestavond 9 november en Tentoonstelling 14 december. De Fondclub op 10 november 15.00 uur in Uitgeest. De afdeling op 26 januari in Bob’s party paleis in Uitgeest.

Oktober

Vorige week de najaar vergadering van de club bijgewoond. Vlotte vergadering waar de nodige aandachtspunten de revue hebben gepasseerd en meegenomen gaan worden naar de Afdeling vergadering.

Tevens gelegenheid de ‘klokken’, constateersystemen, in te leveren voor een ‘visuele’ controle, check, registratie en nieuwe zegel door de leverancier. Ik leverde mijn vrij nieuwe M3 met enige tegenzin in, want zo oud is de klok niet. Gelukkig brengt iemand van de club de ‘systemen’ weg. Het is een soort Apk-keuring wat voor menig ouder ecs misschien wel noodzakelijk of zinvol is. Wanneer midden in het seizoen je ecs het begeeft of een foutmelding geeft, word je ook niet gelukkig.

Zo zag ik ook de concept agenda van de NPO-ledenraad vergadering eind november. Bij menig agendapunt staat: zie bijlage. Ik kijk en scrol, niets te vinden!! Ben wel benieuwd naar de bijlagen.

De laatste weken werd menig OLR finale vlucht vervlogen. Sommige organiseren na de finale nog een extra vlucht. De ‘beste’ en asduiven van de finale vlucht gaan niet mee, want die zijn voor de verkoop, maar de B garnituur krijgt nog 600 km voor de kiezen. De dood of de gladiolen en dat kan je bijna letterlijk nemen, gezien de hoeveelheid duiven die thuis geraken. Je bent afhankelijk van de weersomstandigheden op de finale dagen. Gezond verstand en commerciële belangen gaan vaak niet hand in hand. Wanneer na 2 dagen 70 tot 80 % thuis is en vaak nog wat duifjes nadruppelen, vind ik het chapeau. Ik ben niet zo van die heroïsche vluchten met maar enkele thuiskomers de dag van lossing😏. Dit jaar niet meegedaan, de komende weken nog eens goed nadenken voor 2025.

Over de duiven valt weinig te vertellen. De paratyfus vaccinatie hebben ze goed verwerkt. Je hebt altijd wel een paar duifjes die last hebben van de prik, dit jaar bij mijn duiven geen problemen. Ik gebruik de kuur en vaccin van Stefan Göbel.

Nu de duiven al een 4-tal weken niet losgaan, maar wel ‘volle’ bak hebben, lijken sommige duiven wel wat aan te komen. Ze hebben een aantal slagpennen tegelijk laten vallen dus zullen extra voeding nodig hebben. Ze zelf laten kiezen wat nodig is, lijkt mij nog steeds het beste, maar een klein beetje de rem erop kan geen kwaad. 🤔

De selectie is gedaan, kunnen altijd nog wel duiven verwijderd worden, maar vooralsnog ga ik met de duiven die nu op het hok zitten het seizoen 2025 aanvangen. De kweekduiven zijn ook geselecteerd en teruggebracht naar 12 koppels. Een aantal oudjes maar ook aangeschafte duiven hebben plaats moeten maken voor ‘eigen’ prestatie duiven. Het kweekhok moet ook ‘jong/vitaal’ blijven.

Zaterdag de jaarlijkse vergadering van NGvK (Nederlandse groep van Keurmeesters) bezocht. Mocht U een keurmeester zoeken of keurmeester willen worden bezoek de website www.ngvk.nl

(Mij niet bellen, geen ruimte meer in de agenda 😉)

Het is de tijd van de verkopingen, altijd leuk om te volgen. Zeker de echte totaal verkopingen, maar ook de verkopingen van zomer en late jongen. Je moet je ogen goed openhouden en vooral goed lezen!

Het is inmiddels oktober en waar bij een ander de laatste jongen zijn afgezet en de broedschotels worden opgeruimd, doet/deed een enkeling nog mee met de najaarsvluchten. De mijne zitten al de nodige weken op ‘rust’ en zijn gescheiden. Was het nodig om zo vroeg de duiven te scheiden? Ik had in ieder geval geen behoefte om nog wat jongen te kweken. In de zomer had ik nog wat jongen uit de kwekers apart gezet in de ren, wat ons niet aanstond kon vertrekken dus bleef uiteindelijk een select groepje over. Inmiddels had een gegadigde zich gemeld en nam de meeste duifjes mee. De paar laatste krijgen ook wel een bestemming. De planning is vroeg te kweken, mede een reden om de duiven vroeg te scheiden.

De paratyfus kuur is inmiddels gegeven, zo ook de vaccinatie. Geeft mij een goed gevoel want her en der zal het ongetwijfeld weer geconstateerd worden. Je kan het beter voorkomen!

De rui is nu ook bij de jonge duiven ingetreden, ze hebben vaak wat langer tijd nodig voor ze zich ‘los’ gooien. De oude duiven zijn inmiddels net ‘kale’ kippen en hebben moeite om te vliegen, dus loslaten voegt momenteel niets toe. Goed voer en veel badderen zijn bij mij de 2 voornaamste aandachtspunten. Bij de jonge doffers heb ik er nog 3 verwijderd, ze stonden al op de lijst, dus waarom wachten?

Vorige week samen met broer Peter een ritje naar de zuid Hollandse eilanden gemaakt om een jonge duif op te halen, die speciaal voor ons gekweekt was. In 2019 gaven wij aan Richard van de Bos een laat jong mee. Het meegegeven duifje werd moeder van een geweldige duif de 55 maar ook uit de (na) kweek kwamen prima duiven voort. Wanneer je dat hoort ben je toch een beetje trots. Hoe mooi is de sport wanneer je wat kan terughalen, want zelf zijn we ook tevreden over het ‘lijntje’ Witpen Boni x Okidonia.

Het hok/ren was al aan de buitenkant winterproof en schoon gemaakt, afgelopen dagen, met stofmasker op, de ‘vloerbedekking’ of te wel een laag hennepvezel verwijderd en een nieuwe laag aangebracht. Dit jaar prima bevallen, goed absorberend product, wat de droogte en temperatuur maar vooral de gezelligheid in het hok ten goede kwam. Stuiven doet het niet, 1x per week indien noodzakelijk wat plakkaten weghalen maar vooral zoveel mogelijk afblijven. De duiven liggen graag in de vezels en daar gaat het mij om.

De afgelopen weken heb ik genoeg ‘weerstand’ op Facebook en Blogs gelezen op het voornemen geld beschikbaar te stellen voor onderzoek naar de verliezen van jonge duiven. De meeste schrijvers legden de vinger op de zere plek en schreven hoe het een en ander wel zou moeten. Ben benieuwd of ‘ze’ wat met deze gratis adviezen gaan doen.

Donderdag wederom naar Zuid-Holland, nu was ik mee met Dirk, om bij G&B Verkerk versterking te ‘halen’. Bas en zijn vader zijn met voorsprong de beste liefhebbers in Nederland, ook dit jaar stond geen maat op hun spel, gewoon indrukwekkend. Dirk had al zijn eerder gehaalde duiven meegenomen om het oordeel van Bas te vragen. Daarnaast en tussendoor duivenpraat, vragen en koffie. De duiven zagen er prima uit en kregen de goedkeuring van Bas. Altijd leuk te zien dat bepaalde bloedlijnen er uitgehaald worden, daarna was het kijken en kiezen welk duifje (het werden er 2) mee zouden gaan naar Heemskerk. Dirk zijn kweekhok is 2 duivinnen rijker, een vrij forse en een wat kleinere duivin, beiden gezegend met een geweldig genen pakket. Aller hartelijk ontvangst door Bas en Gerard, de tijd vloog voorbij.

Eind november begint het keuringseizoen (tentoonstellingen), ook weer leuk om te doen, maar wanneer ik uit mijn eigen omgeving prestatie duiven in handen heb gekregen maar ook uit het Mekka van de duivensport (Zuid-Holland), is mijn conclusie dat de moderne wedstrijdduiven, die elke week de mand ingaan, vaak op tentoonstellingen niet de allerhoogste ogen zullen gooien. Daar zijn ze ook niet voor gekweekt, de moderne Postduif heeft andere kwaliteiten en kenmerken.

Ik val in herhaling, want ook vorig jaar schreef ik hierover, maak een aparte klasse voor prestatie duiven op de tentoonstelling, zodat liefhebbers kunnen zien hoe een kampioensduif eruitziet of indien mogelijk aanvoelt. Laat deze kanjers schitteren op een mooie plek, incluis prestatielijst. (Zullen ook liefhebbers zijn die niet bereid zijn, maar probeer het!)

Weer genoeg geschreven voor deze week😘