#nieuwsvanachterdeduinen# no 3

#nieuwsvanachterdeduinen# no 3

Wanneer ik de eerste zinnen type is het maandagmorgen, zo’n echte Hollandse regendag. Toch heb ik de vliegers de hele ochtend open hok gegeven. Mooie gelegenheid om de broedhokken te reinigen, laagje schelpenzand er in te strooien maar tevens om wat nestvulling in de schotels te doen. Bij de vliegers heb ik er een nestmatje in gedaan maar ook wat stro en tabakstengels want dat maakt het net even fijner voor de duiven. Daarnaast staat er een kartonnendoos vol met stro in het hok, kunnen die paar ‘slepers’ hun gang gaan. Die zelfde ochtend krijg ik een WhatsApp van mijn club dat er geen ringen binnen zijn (15 januari). Cordi, de contactman van de club, heeft direct gebeld en kreeg te horen en ik citeer, die van jullie moeten nog gemaakt worden en zodra er iets binnenkomt…… en de deadline is 5 februari’’. Ik hoef mij niet boos of zorgen te maken want ik heb er op geanticipeerd maar dit is echt ‘slecht’ nieuws voor veel liefhebbers die zitten te wachten op de ringen. Ik ging direct even kijken op de site van de N.P.O. wat ze momenteel communiceren en dat is dus onvolledig. Geen goede zaak!

De vliegduiven zaten vanaf maandag (bijna) allemaal ‘los’ op het hok, natuurlijk zijn er vechtpartijtjes geweest maar ik laat ze maar begaan, natuurlijk let ik wel op want van een doffer die gedemotiveerd raakt, heb je straks (misschien) weinig plezier. Voorlopig staat alles nog in vuur en vlam en zijn er zelfs doffers die hun duivin het broedhok uitwerken. Complete gekte in hun koppie, hopelijk komen ze snel tot inkeer en wordt de rust hersteld.

Mijn eerste seizoen van keurmeester zit erop en ik kijk er met veel plezier op terug. Ik heb bewondering voor de mensen die de t.t. organiseren want waar je ook komt hoor je over de terugloop en dan bedoel ik niet de terugloop van de hoeveelheid leden want dat weten we wel, maar van de liefhebbers die niet meedoen. Ik zag het in mijn eigen club ook, dik 45 vliegende hokken dan moet je toch rond de 160 duiven krijgen i.p.v. een 80? Het rare was dat de avond (gelukkig) wel druk bezocht werd! Wanneer je keurmeester wilt worden, leuk dus doen, moet je wel de nodige literatuur en leerstof tot je nemen, ’n jaartje meelopen en daarna een stevig examen afleggen. We keuren dus op de standaard maar bij de meeste verenigingen kom je op een kleine uitzondering na, alleen heel veel sportduiven tegen. Ik weet dat ik in de jaren 80/90 duiven had van Tinus Thijen uit Castricum, dat waren Janssen en van de Flaes duiven. Plaatjes in de hand die ook nog prima afkwamen en vaak goed waren voor ruim 92 punten op de tentoonstelling.  Ik heb ze niet meer en ben van mening dat de afgelopen 15 jaar er een ander sportduif is gekweekt, doffers worden kleiner en fijner, koppen worden platter, neusdoppen worden kleiner, ruggen worden soepeler, onderbouw wat ruimer, uitzonderingen uiteraard daar gelaten, maar ja uiteindelijk gaat het er natuurlijk om dat de duiven op de wedvluchten presteren. Zelf mag ik na afloop nog weleens teruglopen om toch nog een paar duifjes opnieuw te bewonderen, echte sportduiven, die vaak op een drietal onderdelen een kwartpuntje minder hebben gekregen maar waar de klasse (mijn indruk) vanaf druipt. Natuurlijk zijn er ook duiven op de t.t. bij waarvan ik denk, heb je die in het donker gepakt? Stukkende of aangevreten pennen, smerig staarten, stugge en doffe pluim, veel oude staartpennen, luis en andere beestjes die je niet moet aantreffen. Vaak ook onwetendheid over in mijn ogen toch wel belangrijke zaken. Ik vind het niet meer dan normaal tekst en uitleg te geven, men kan er allicht aandacht aangeven en wie weet gaan de prestaties ook om hoog want veel zaken hebben met aandacht en verzorging te maken.

Donderdag was het ‘billenknijpen’ met de storm, vroeg in de ochtend (nog net op tijd) de nodige spullen in de schuur gezet, platen en valplanken goed vastgezet, de lange schutting ‘gestut’ en wanneer dan uiteindelijk de schade beperkt blijft tot die ene pan die van het dak van het huis rolt, mag je in je handen knijpen.  Straat verder, in de wijk, vlogen 10 tallen pannen van het dak, auto’s zwaar beschadigt, schuttingen om, maar gelukkig bleef het bij materiële schade.

Ondertussen gaat de soap (incluis een brief van de fabrikant) van het NIET leveren van de ringen door, worden in Belgie bestuurders geschorst wegens (bestuur) fraude, blijven de duiven onvoorstelbare bedragen opleveren (Miss Overegge 158.000 euro ), staan de verkoopsites weer vol met collector items, die geen pijptabak waard zijn en eerlijk gezegd snap en begrijp ik van dit alles niets van en wil het ook graag zo houden. (ik vind er wel wat van)

Bij de kweekduiven zijn de jonge duiven geringd en zijn een paar koppels terug op eieren gekomen en 2 andere koppels zullen binnenkort ook volgen. Bij de vliegduiven zijn de eerste eieren ook gelegd en zoals verwacht hebben ze er een paar dagen langer over gedaan.  Geeft niets gaat de komende dagen goed komen.

#nieuwsvanachterdeduinen# no 2

#nieuwsvanachterdeduinen# no 2

Begin van de week waaide er nog een koude oostenwind, die ons een gevoelstemperatuur gaf van onder nul, nu niet direct omstandigheden om lekker in je hok te zitten, zeker niet in een ren.  Toch heb ik wel wat uurtjes in mijn hok door gebracht want ik heb de vliegduiven gekoppeld  en dat kost nu eenmaal wat extra aandacht en tijd.  De duiven waren eraan toe maar vooral om de planning niet in het honderd te laten lopen heb ik de eerste ploeg duivinnen gekoppeld.  De 16 toekomstige weduwnaars hebben zich de afgelopen weken al ’n broedhok toegeëigend wat hopelijk zijn vruchten afwerpt. Bij de 1^e koppeling zijn het voornamelijk jonge duivinnen die ik heb gebruikt en slechts 3 oude duivinnen maar deze laatste 3 zijn wel mijn beste duiven waar ik graag een paar jongen van wil hebben.  Wanneer ik alles wat ruim plan, kan ik half maart de 2^e groep duivinnen (allemaal 2-3 jarige) koppelen. Koppelen is niet helemaal het juiste woord want ik laat ze slechts een paar dagen bij de doffers en daarna gaan ze terug naar hun eigen verblijf en is het ‘spel op de wagen’. 

De jonge (jaarling) duivinnen laat ik dus wel op een nestje komen en mogen jongen grootbrengen wanneer deze 10-12 dagen zijn, gaan de duivinnen terug naar het weduweverblijf en maken de doffers de klus af.  De jaarlingduivinnen worden tijdens het broeden en de eerste 12 dagen op jongen geleerd het weduwnaarshok binnen te rollen.  De 2^e groep duivinnen zijn 2 en 3 jarige, die de klappen van de zweep al kennen en dus weten wat er van hun wordt verwacht.

Inmiddels zijn ook begin van de week  de eerste jonge duiven bij de kweekduiven geboren en staat er  vanaf nu weer kweekmengeling op het menu en dit tot eind september. Helaas is één van de doffers even gaan ‘buurten’ dus hebben we er wederom een paar minder. Niets aan te doen, gewoon overmacht en je zult zien, de rest van het jaar geen problemen…..Gezond zijn ze, want ze duiken 2x per week in het bad, het lijken wel torpedo’s.  De vliegduiven zaten donderdag al om en om los, dus tijd om er een lekker bad in te zetten, ook hier was het dringen geblazen om een plekje te bemachtigen!  Paar uur later de andere helft en zo waren ze lekker schoon, fris en relaxt wel zo fijn voor de duivinnen.

Vorig jaar voor het eerst met een O.L.R. in Portugal meegedaan en zoals altijd ga ik er vol in maar had mij voor die tijd goed laten voorlichten en er veel over gelezen.  Van de 4 duifjes bereikten er 2 de finale en bakten er die dag helemaal niets van en dan pas wordt het interessant, want waarom? Simpel ze waren gewoon niet goed genoeg en niet geschikt!  De afgelopen weken volg ik met grote belangstelling de race in Zuid Afrika, de alom bekende ‘one miljoen dollar race’.  Ze krijgen daar een training en vluchtprogramma voorgeschoteld waar je in Nederland U tegen zegt!  De duiven die over een paar weken de finale gaan halen zijn dus echte ‘doordouwers’, duiven die thuiskomen en tegen een stootje kunnen.  Nog 2 “Car Races” (rond de 300 km) en 3 trainingsvluchten (rond de 110 km) te gaan en dan wacht 3 februari de finale 520 km.  Op de 1^e trainingsvlucht werden er  rond de 4300 duiven ingekorfd op de 11 januari zijn er nog een 2800 in de strijd. (dit is na 11x inkorven). Wie van de liefhebbers spelen nu van voren, met hoeveel is men begonnen en hoeveel zijn er inmiddels achter want dat geeft ook de ‘geschiktheid’ aan. Leuk om te volgen en te bestuderen.

Zaterdag alle 16 vliegkoppels de vrijheid gegeven en laten trainen, dat was natuurlijk één groot feest.  De spiertjes zijn weer los gevlogen en ze vervetten wat minder snel. Straks wanneer de eitjes gelegd zijn gaan of de doffers of de duivinnen los en zullen ze na het trainen wel wat rapper binnen rollen.

Zondag stond de laatste keuring op het programma, bijna een thuiswedstrijd want Wormerveer is slechts 12 minuutjes rijden. 3 verenigingen op één locatie (wat ´n geweldige plek) blijft heel bijzonder, deze keer stonden de duiven van Zaanstreek Noord op het programma.  Na afloop ben ik altijd nieuwsgierig naar de eigenaren van de winnende duiven, in deze vereniging huizen nogal wat liefhebbers die op de grote trom roffelen en al jaren bij de kampioenen horen, (in de afdeling en nationaal).  Veel prachtige sportduiven in handen gekregen maar ja het is een tentoonstelling en één van de leden bezat heel duidelijk de mooiste 4 voor deze tentoonstelling.  Ook nu na afloop, onder de lunch, nog leuke duivenpraat en na afloop toch nog wat duifjes in handen genomen.  Bijna elke tentoonstelling krijg je weleens duiven in handen waar je wat vraagjes over hebt en wanneer de eigenaar dan ook aanwezig is, krijg je vaak de bevestiging over je twijfel en of antwoord op je vraag. Kortom een geslaagde tentoonstelling, fijne ambiance en een geweldige locatie.  

Thuis gekomen, de duiven nog even laten vliegen en dat deden ze graag op deze mooie droge zondagmiddag.

#nieuwsvanachterdeduinen” nummer1

#nieuwsvanachterdeduinen” nummer1

DE BESTE WENSEN voor 2018

Het is  ondertussen gewoonte geworden om de lay-out van de website elk jaar te wijzigen. De websites verfrissen en actueel houden zouden meer liefhebbers en zeker organisaties moeten doen, want wanneer je het laat versloffen, kijkt er uiteindelijk niemand meer naar, zeker een aandachtspuntje voor onze sportorganisatie. Uiteraard heb ik ook weer mijn doelstellingen voor komend seizoen, want je moet je zelf wel een beetje kietelen om te presteren. Ik richt mij dit jaar op de midfond en dagfond, met de nadruk op de dagfond. Hopelijk krijg ik de gewenste topconditie op het juiste moment op het hok en kunnen we een paar fraaie uitslagen neerzetten, ook zullen de jongen dit jaar weer de nodige aandacht krijgen want ze moeten gewoon mee, zeker de vluchten met 2 nachten mand. De duiven gezond houden en minder foutjes maken is de belangrijkste opdracht hierover zal ik dan ook regelmatig schrijven over hoe ik dit wil bewerkstelligen.

Na dit geschreven (gezegd) te hebben, ga ik proberen elke week weer een stukje over het wel en wee in de sport, mijn eigen ervaringen met de duiven en in het vliegseizoen te schrijven over de voorlopige uitslagen van PV Heemskerk met de daarbij behorende ‘Day After'.

Zaterdag 30 december kon ik de door mijzelf bestelde ‘noodringen’ ophalen, mijn clublid Cordi van der Aar heeft mij de afgelopen dagen op de hoogte gehouden en ze uiteindelijk in Haarlem opgehaald. Top gedaan!  Nu zullen lezers van mijn blog misschien denken maar die van jou zitten nog op eieren??. Klopt maar regeren is vooruitzien, de verwachting is dat de bestelde ringen medio half januari geleverd zullen worden maar aan verwachtingen heb ik niets dus heb ik geanticipeerd op de mogelijkheid ‘noodringen’ te bestellen!!  Kost mij 25 euro, dat zij maar zo en of ik ze ga gebruiken weet ik ook nog niet.  Het zijn ringen geleverd door een Belgische firma die beginnen met een ‘5’, zijn groen en hebben geen clipje om de staafjes te bevestigen. Prima want die heb ik nog nooit gebruikt en ben ik ook niet voornemen, heb het vermoeden dat die ook wel hun langste tijd hebben gehad.

De duiven zien er prima uit, de kweekduiven zitten op eieren en zijn om door een ringetje te halen. De vliegduiven zijn bijna niet meer te houden, het zachte weer speelt hierbij ook een rol en het is wellicht verstandig ze binnenkort bij elkaar te zetten.  Zelf vind ik het heel normaal dat de duiven tegen mij op glimmen, ik zie ze elke dag, ze krijgen goed en aangepast voer incluis de nodige natuurproducten. Bij de jaarlijkse controle is dan ook niets verontrustends ontdek.  Ik sprak er deze week over met een vriend, ook bij hun verliep alles voorspoedig, zij doen er alles voor, zien alles en laten de duiven regelmatig checken.  Wanneer je over een ‘prima’ hok beschikt met ‘goede’ duiven en je behandelt ze als topatleten ben je straks de te kloppen man maar wanneer je nu pas wakker schrikt, sta je al met 0-1 achter.

Zaterdag was ik in Harlingen om duiven te keuren, met 90 minuutjes ben je er, maar toch vroeg uit de veren met als groot voordeel dat ik nog even heb kunnen genieten op de afsluitdijk van het kunstwerk van Daan Roosegaarde.   https://studioroosegaarde.net/project/gates-of-light In Harlingen een kleine maar fijne ploeg duiven om te keuren, ook hier veel sportduiven en ik heb het wel diverse keren gezegd…..zo te zien hebben ze het dit jaar niet cadeau gekregen in Friesland. Gezellige mensen, leuk clubgebouw en fraaie sportduiven.

Zondag/vandaag onze jaarlijkse nieuwjaarborrel  bezocht, elkaar even de hand geschut en het beste gewenst, daarnaast een mooie gelegenheid te horen hoe het elders met de kweek verloopt. Ook een mooie gelegenheid elkaar te observeren, hoe fanatiek zijn we nog, wie is tot het bot gemotiveerd. Uiteraard spelen gezondheid, leeftijd en persoonlijke omstandigheden een rol maar de meeste vinden toch nog steeds een stukje ontspanning in de duivensport en het is een prachtige uitlaatklep om vervelende beslommeringen achter je te laten.  P.V. Heemskerk gaat vast zijn partijtje weer meeblazen in 2018!

#nieuwsvanachterdeduinen#

#nieuwsvanachterdeduinen#

De laatste van 2017. Bezinning en goede voornemens………….

De laatste uren, minuten en seconden tikken weg nog even en 2017 is passé. Die laatste dagen neem ik altijd even de tijd om ‘het oude jaar’ de revue te laten passeren, momenten van bezinning. De duiven komen dan echt niet op de eerste plaats, gezin, familie, vrienden komen voorbij, zij zijn het belangrijkste en het meest dierbaar. Natuurlijk komen ook de duiven wel aanbod maar later want zoals een goede vriend van mij altijd zegt ‘wanneer het grootste leed zich alleen afspeelt op je duivenhok, ben je een gelukkig mens’.

Na een stevige wandeling om “de kop” weer leeg te maken, gaan we ons weer richten op het nieuwe jaar, we weten uit ervaring hoe snel zo’n jaar kan gaan dus we proberen van alle mooie momenten te genieten en dat geldt zeker ook voor de duiven. De duiven zijn hobby en geven prachtige ontspanning maar het is ook een fantastische sport die je laat dromen en dromen laat uitkomen, het wedstrijdelement geeft vaak net dat stukje extra wat ik zelf het mooiste vind maar helaas ook voor veel mensen de verkeerde spanning met veel ergernis daarnaast is het een sport waar eigen belangetjes de boventoon voeren. Te veel randzaken waardoor we het fijne van onze hobby uit het oog verliezen. We weten dat onze sport teert op vrijwilligers, meest goed willende amateurs die het te pas en onpas zwaar te verduren krijgen want opbouwende kritiek geven is er nog zelden bij, jammer maar bedenk ‘we krijgen wat we verdienen’ en zonder deze vrijwilligers wordt er helemaal niet gesport. Ik heb zo mijn goede voornemens……………..Fijne jaarwisseling en een gezond en succesvol 2018.

Is er de afgelopen dagen nog wat gebeurd op het duivenhok? Jawel, de kweekduiven zitten inmiddels op eieren, één koppel al na 5 dagen, een paar met 8/9 dagen, veel op de 10^e dag maar zoals gebruikelijk bij mij ook duiven met 12/13 dagen, helaas één eitje stuk gedrukt, koppel met maar 1 eitje maar verder ziet alles er goed uit en wanneer ik zo een ‘blik’ werp op de nesten, lijken de eieren goed.

Afgelopen vrijdag de laatste keuring van 2017 in Katwijk gedaan samen met collega en duivenvriend Nico de Jong. Fijne dag met de gebruikelijke mooie duiven maar vooral met veel prima sportduiven en na afloop leuke gesprekken.

Zaterdagavond zijn de vaste voetringen 2018 van de ‘noodlevering’ door ons clublid Cordi opgehaald (Cordi bedankt voor het werk!), zo op de valreep is het toch goed gekomen. Je leest en hoort dan toch wat gemopper want je kunt de chipstaafjes niet gebruiken, onbegrijpelijk dat gezeur en gemekker. Zo ook over het verdwijnen van Teletekst???….Hopeloos ouderwets en ondertussen kunnen we zoveel sneller en beter communiceren (ook het plaatsen van de uitslagen) Ik las zaterdagmorgen nog een artikel in de krant senioren staan midden in het leven door Facebook en internet dus…… de vooruitgang moet je omarmen en niet tegen werken.

De laatste weken volg ik met een wat grotere interesse dan normaal de https://www.samdpr.com/ of te wel de Miljoen Dollar Race in Zuid –Afrika. Op mijn (kweek) hok huizen wat duifjes van Jos Goessen en van een aantal van deze duiven zitten broertjes/zusjes op deze one loft race. Afgelopen zaterdag kregen ze het opnieuw niet cadeau, ze hebben nu 8x in de mand gezeten en zijn allen nog aanwezig! Nog 8 vluchten/inkorvingen volgen, alvorens de finale wordt vervlogen van ruim 500 kilometer, er kan nog van alles gebeuren maar leuk om te volgen…

Afgelopen week zag ik op t.v. de documentaire over Totilas (het beste dressuur paard wat er ooit heeft rondgelopen). Duivensport werd en wordt nog weleens vergeleken met de paardensport, nu gaan veel vergelijkingen niet op maar er zijn wel raakvlakken. Al die paardenliefhebbers, die een paard berijden, bij huis of in de manege, en met de wedstijden meedoen puur uit liefhebberij. Uiteraard hier een professionele tak, met vaak de miskende fokker, de kenner die er op tijd bij is en het talentvolle veulen eruit pikt, die ene ruiter die het paard naar onvoorstelbare hoogte tilt, de prachtige accommodaties, de plannen, de trainingen, de teams met deskundigen, de inspanningen, de fantastische overwinningen, de zware teleurstellingen maar ook de enorme bedragen die er mee gemoeid zijn. Tijdens het bekijken van de documentaire dwaalden mijn gedachten vaak af naar de duiven, ik zie toch wel veel raakvlakken! Maar vooral de ‘liefde’ en bewondering zonder afgunst voor dit super paard van voor en tegenstanders blijft mij bij. Wij duivenliefhebbers kunnen hier zeker wat van leren!

Tabee 2017 https://www.youtube.com/watch?v=2gPoQIepBEI

#nieuwsvanachterdeduinen#

#nieuwsvanachterdeduinen#

Op duivengebied  is er weinig te melden, de huldigingen/feestavonden zijn veelal  achter de rug, de tentoonstellingen zitten er grotendeels op, het vliegprogramma is bekend en de meeste onder ons zullen inmiddels druk bezig zijn met de kweek of gaan er eerdaags aan beginnen.

Bij mij zijn de kweekkoppels ook gezet en verloopt alles naar wens, de vliegduiven komen pas later in het nieuwe jaar aan de beurt dus daar heb ik voorlopig nog geen ‘werk’ aan.  De duiven gaan wanneer het even kan/lukt alle dagen los en er zijn dagen bij dat ze wel heel ‘hard’ trainen, de conditie is prima en bij de meeste zijn de pennen ingegroeid. Ik zie regelmatig de ‘roofvogel’ zijn rondje trekken en weet wel zeker dat zijn aanwezigheid bijdraagt tot het ‘overdreven’ trainen. Zal de komende week voorzichtig zijn want naast de ‘rover’ krijgen we ook weer de onvermijdelijke knallen en vuurpijlen te verduren, het hoort nu eenmaal bij de tijd van het jaar.

Ik heb geen duiven met ‘oude’ staartpennen, want daar hebben mijn broer en ik slechte ervaringen mee! Wel heb ik nog een enkele duif die de 10^e pen nog moet gooien, nu kunnen ze die de komende weken gooien maar ik heb deze pennen alvast voor de helft afgeknipt, zijn ze half januari nog niet gegooid dan trek ik deze pennen. (14 dagen van te voren afknippen en met zijn tweeën trekken)  ik wil niet het risico lopen dat ze de pen laten staan en later in het seizoen gelijktijdig met de 1^e pen stoten.

Interessant artikel geschreven door Drs.Stephan Göbel

Naar aanleiding van mijn interview op de goed georganiseerde kampioenenhuldiging van de afdeling 6 Noord-Holland gaat deze doktersraad over het probleem van het overmatige verlies van jonge duiven heden ten dage. Tijdens het interview werd mij gevraagd als dierenarts even een oplossing te geven voor dit probleem. Nu ligt dat natuurlijk niet zo simpel als de vraagsteller deed vermoeden. Daarom volgt nu een kleine uiteenzetting en gedeeltelijke oplossing in de hoop dat u er iets van opsteekt. http://www.neerlandspostduivenorgaan.nl/doktersraad/doktersraad-december-ii/

De ‘KNALLER” zo einde van het jaar is natuurlijk het niet tijdig kunnen opsturen van ALLE vaste voetringen door de N.P.O. omdat de FABRIKANT in gebreke blijft.  Wanneer je dit bericht leest dan wrijf je eerst in je ogen en denk je ‘dit is niet waar’!  Het moet wel waar zijn want de N.P.O. heeft een ‘noodactie’ plan gemaakt. Het is te hopen dat er geen liefhebbers in de problemen komen en zij bij voorrang de ringen alsnog op tijd krijgen.  Nu zijn de post en bezorgdiensten ook niet de meest betrouwbare organisaties zo einde van het jaar dus het is niet te hopen dat de wet van “Murphy” in werking treedt.  Ze (N.P.O.) zullen dit vast wel goed gaan evalueren en de contracten nog eens gaan doorlezen (schade, kosten en claims verhalen). Wie weet is het een storm in een glas water en komt alles toch nog op zijn pootjes terecht. Ondertussen 21-12-2017 heeft de NPO aangegeven, te zorgen dat die liefhebbers die de ringen echt nodig hebben, deze op 1/ 2 januari  zullen ontvangen. Deze ringen zijn van een andere serie.

Ik wens al mijn sportvrienden fijne dagen.e

#nieuwsvanachterdeduinen”

#nieuwsvanachterdeduinen”

Nederland werd  zondag t/m dinsdag een beetje ‘lamgelegd’ door de sneeuw, vooral het verkeer ondervond veel hinder. Verder natuurlijk thuis dikke sneeuwpret en kon voorde kleinkinderen de slee uit de schuur gehaald worden en verscheen de onvermijdelijke sneeuwpop in de tuin. De duiven konden ook van de sneeuw ‘genieten’ want het lag centimeters dik in de rennen, opruimen was dweilen met de kraan open want de wind stond pal op de hokken dus de sneeuw bleef naar binnen dwarrelen.

Zondag stond De Manifestatie op het programma, helaas werden we op de terugweg vanuit Rosmalen ‘overvallen’ door de sneeuwval. Verder een rustig dagje op de Nationale Manifestatie want de meeste liefhebbers waren(verstandig) thuisgebleven. Jammer voor de organisatie en standhouders. Alle jaren hebben we zo ons lijstje, even naar de compuclub voor de laatste versie, bij de voerleveranciers kijken of ze wat nieuws hebben ontwikkeld, ook even bij G.J. Beute langs, wat langer dan gebruikelijk bij de tentoonstellingsduiven gekeken,(wat kunnen die mannen hun duiven brengen!)  Op de reguliere tentoonstellingen kom je ze weinig tegen met zulke koppen en zwaar in de poeder…..Vrij lang met Jantje Smit gepraat, zelf ben ik ook zo’n natuur aanhanger maar wat kan deze man enthousiast over zijn producten praten. Na 2x een rondje gelopen te hebben en na een broodje en een kopje koffie genuttigd te hebben zijn we huiswaarts gegaan.

Maandag zag ik tot mijn grote verbazing dat de afdeling het (concept)vliegprogramma voor 2018 al op de site had geplaatst, er zijn genoeg liefhebbers die nu hun vakantie gaan plannen, snipperdagen aanvragen en hun plan de campagne gaan maken, dus wee hun gebeente als ze het weer gaan wijzigen….. 

Woensdag en donderdag stonden hokbezoeken op het programma, vrijdag en zaterdag keuringen , dus het loslaten van de duiven moest er een beetje omheen gepland worden, het werd een echte duivenweek.

Bij de vliegduivinnen lijkt het er op dat er toch nog 2 doffers tussen zitten. Beter nu constateren dan straks 2 doffers bij elkaar zetten, ach dat laatste overkomt ons allemaal wel eens. Wanneer straks blijkt dat het inderdaad doffers zijn, heb ik er 4 over de hand, deze mogen dan als ‘pater’ starten, beetje op het systeem chaos. Je weet nooit hoe een koe een haas vangt dus wie weet ontpopt er zich één die mij verrast. In 2018 is voor de doffers toch een ‘proef’ jaar, zullen ze na het voorjaar wat ongetwijfeld koud en regenachtig zal zijn, op de midfond  de draad oppakken?  De duivinnen maken al jaren ‘het mooie weer’ en kunnen dus prima uit de ren gespeeld worden. Voor 2018 zit er een mooie ploeg en wanneer ik nu eens ga doen wat ik mij heb voorgenomen, moet het lukken.

Zaterdag was ons verengingstentoonstelling, vrijdagavond kreeg ik bij het inbrengen van de duiven er wat in handen, plaatjes van duiven en wat is het mooi om dan met elkaar daar over te ‘bomen’.  Zaterdagavond was het in het clubgebouw VOLLE bak en zat de sfeer er goed in, uiteraard eerst naar de duiven gekeken, winnaar werd Nico van Duivenvoorde, gevolgd door Henk Beentjes, Johan van Vliet, Erwin Paap en Peter Beentjes, die wanneer ik zo naar de duiven kijk en beluister hofleverancier was!  Mooi en hard vliegen met deze duiven, prachtig!  De winnaars allemaal gefeliciteerd.